Tokspor - Teitur

Vit hava bygt henda stóra býin

Har streymurin ferðast sum eiturkoppaspinn

Fær alt við sum rørir seg á ein og hvønn hátt

Frá harraleysum djórum til tjóvar á nátt

Tokspor røkka víða út og mær leingist heim

At strekkja míni troyttu bein

Fólkini ganga eftir vegnum í frakka

Her hevur verið so kalt at áirnar frysta

Ísurin bítur allastaðni hann kann

Sjálvt tokini venja seg aldrin við kuldan

Klokkan fylgir trúføst við tíðini

Skjótt rými eg herfrá, til gongu um eg má

Mær tørvar at venda aftur til at liva smærri

At vera einsamallur við teimum eg kenni

Har eingin hyggur eftir mær við undran

Har eg dugi fuglanna sang frammanundan

Tokspor finnast ikki har, men eg veit ein veg

Ið tó krevur tolsemi