Правілы - Nizkiz

Як нешта яскравае, што вядзе далей

Як думкi за каваю: жыць i не сталець

Як сэрца пазычыць i не забiраць

Я ведаю правiлы, правiлы

Як словы, што камянi, падаюць да ног

“У iншых абставiнах я б, канешне, змог

Зрабiць штосьцi важнае

А не абяцаць!”

— такiя вось траблы, траблы

Мы выйшлi на вулiцу, і кожны з нас

Не ведаў, куды iсцi

Напэўна, праз

Гадзiну згубiлicя б

Але ж хтосць уздыме сцяг

Мы выйшлi на вулiцу

Знянацку так

Каму мы патрэбныя, калi не сабе

Калi ўсё адметнае адмятае свет

Калi позiрк стомлены ачуняе зноў

I мы з табой марылi aб адным:

Дзе тата з матуляю ўсмiхаюцца

Дзе наша ўтульнае пасаромiць нас

I так нечакана сярод простых размоў

Адчуеш, што правiльна, правiльна

Мы выйшлi на вулiцу, і кожны з нас

Не ведаў, куды iсцi

Напэўна, праз

Гадзiну згубiлicя б

Але ж хтосць уздыме сцяг

Мы выйшлi на вулiцу

Знянацку так

Мы выйшлi на вулiцу, і кожны з нас

Не ведаў, куды iсцi

Напэўна, праз

Гадзiну згубiлicя б

Але ж хтосць ўздыме сцяг

Мы выйшлi на вулiцу

Знянацку так

Мы выйшлi на вулiцу, і кожны з нас

Не ведаў, куды iсцi

Напэўна, праз

Гадзiну згубiлicя б

Але ж хтосць ўздыме сцяг

Мы выйшлi на вулiцу, вуліцу, вуліцу, вуліцу

Мы выйшлi на вулiцу, і кожны з нас

Не ведаў, куды iсцi

Напэўна, праз

Гадзiну згубiлicя б

Але ж хтосць ўздыме сцяг

Мы выйшлi на вулiцу

Знянацку так

Як нешта яскравае, што вядзе далей

Як думкi за каваю: жыць i не сталець

Як сэрца пазычыць i не забiраць

Я ведаю правiлы, правiлы