Field Flower - Kaboos

یکمی سن میره بالا

میفهمی این چیزا

که تو فیلما می‌دیدی

الکی نبود هیچکدوم

تازه میفهمی چقد بی‌رحمه جامعه

درک میکنی اینکه

میگم مردم سردن

نیست دروغ

هیچکی اون که پشت سرته

نیست تو روت

تا میری بالا

میخوان بکوبوننت زمین

فکر مریض‌شونو بهت بخورونن

تا میشه بدونَنِت

جیب که خالیه

سرت پایینه

لابه لای مردم کف ریاست

نمیشه زندگی کنی بی غرور

عشق‌و نمیشه خرید

ولی میشه فروخت

وقتی فشار میاره فقر

می‌بینی دور ور هر چی حرف مفت‌زنه

میشه شلوغ

طرفدار داره جنون

جنون

خون جاری تو شریان

تو شهر

تنها توجیه منطقی منو امثال من

واسه چیزایی که دور ورم

میشنوم میبینم

من متولد این خاکم

ولی بعیده تو کشورم بمیرم

مردم نفرت‌و بلدن فقط

نمیدونم چرا عشق بلد نمیشن

میره بالا

همه گیج و گمیم

آینده کجاست

په چی شد امید

سوت و کور

دلم تنگه واسه خونه

دلم تنگه واسه خونه‌

یکی بهم بگه خونه کو

سهم من گذر زمان

تو قلب سیاهی

با رویای کوه نور

شکننده مثه برگ زرد، خزون

وای به حال فصل بعد

معتاد به این درد

به این تکراری

رنگ سیاه‌و نمیشه ترکش کرد