DIVINE -

Tawagin mo ako sa pangalan ko

Hindi ko makakalimutan ang sinabi mo

Inukit mo ang mata ko sa kandilang dugo

Ano ang aking mapaglilingkod?

Ilang beses na akong hinalikan ng karimlan

Hinding hindi parin sapat ang pag-awit ng pabalang

Hindi pa ako nakapagsimula

Kung anu-ano na ang dula nila

Magpapakalumbay o maghihintay

‘Wag ka na tumawid, nakamamatay!

Anong uri ka ba ng hayop kaharap ng patalim 'kong to?

Hahagurin hanggang kumain ang pangil mong bumaon sa iyo

Kakaiba ang iyong sigaw, paos na paos sa paghikbi;

Ginuguhit sa aking isip, oras na para magbigti

O- ako ba ang nadapa?!

Boses mo yata’y nangatal;

Ikut-ikutin mo pa ako sa kagaguhan ng mortal

Tumigil ka ng kasasabi na ikaw ang mundo;

Dahil walang interesado sa kasinungalingan mo

Pusang gala!

Ayoko na’ng maawa!

Ilang taong paghihirap nauwi sa ganitong paniniwala?!

Hahayaan ko nang basahanin ka ng aking lipunan

Hanggang sa huling patak ng luha’y aking masisilayan!

Humanap ka na ng bayaning kakagat sa bulaan mong mga tula~

Matagal na akong nawala!

Walang makatang malugod kang isasalba!

At 'di mo 'ko Diwata, o Diwata, o Diwata, o Diwata

Wala ako sa langit 'di ako Diwata, o Diwata, o Diwata, o Diwata

‘Di mo 'ko Diwata

Hindi ka na nakinig sa makulay na panganib ng katauhan mo?

«Hindi ka man lang ba nahiya, Paraluman?

Di ka ba mahal ng magulang mo?»

‘Wag kang maghanap ng mga santo, sabi mo nga- ano ba ang kaya ko?

Sinagot ko na’t patawarin mo, ako na talaga ang parusa mo, dahil-

Ako na mismo ang tatapos ng galaw mong padalos-dalos

Paraan ko’y di payapa o ang dugo mo na ang aagos

Isang haplos sa ‘king kamay ‘di nga kita kayang masaktan

Basta’t ‘wag na!- Huwag na ako’ng pipiliin mong dasalan

Dahil 'di mo 'ko Diwata, o Diwata~

O Diwata!

O Diwata!

O Diwata!

O Diwata!

Hindi mo ‘ko Diwata